Ostiralean arratsalde izugarri polita ikustean, erabaki genuen Santa Elena mendira joatea. Ez genuen ezta kotxea hartu behar, botak jantzi, etxeko atea ireki...eta mendira (herri baten abantaiak). Santa Elena oso ezaguna ez denez igoera "lasaia" da. Beraz gailurrera heltzeko bide bakartietatik, baso sakonetatik, eta landa argitsuetatik ibili gara. Azkenean arratsalde bororbila atera zaigu nahiz eta ia argirik gabe ailegatu.
19 de mayo de 2009
Santa Elena, eguberria ozpatzen.
...Pazientzarekin dena ailegatzen da azkenean, eguberria ere. Eguzkia, beroa, praka motzak, ahaztatuta geneuzkan gauza guzti horiek bueltatu dira.
Ostiralean arratsalde izugarri polita ikustean, erabaki genuen Santa Elena mendira joatea. Ez genuen ezta kotxea hartu behar, botak jantzi, etxeko atea ireki...eta mendira (herri baten abantaiak). Santa Elena oso ezaguna ez denez igoera "lasaia" da. Beraz gailurrera heltzeko bide bakartietatik, baso sakonetatik, eta landa argitsuetatik ibili gara. Azkenean arratsalde bororbila atera zaigu nahiz eta ia argirik gabe ailegatu.






Ostiralean arratsalde izugarri polita ikustean, erabaki genuen Santa Elena mendira joatea. Ez genuen ezta kotxea hartu behar, botak jantzi, etxeko atea ireki...eta mendira (herri baten abantaiak). Santa Elena oso ezaguna ez denez igoera "lasaia" da. Beraz gailurrera heltzeko bide bakartietatik, baso sakonetatik, eta landa argitsuetatik ibili gara. Azkenean arratsalde bororbila atera zaigu nahiz eta ia argirik gabe ailegatu.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
No hay comentarios:
Publicar un comentario